Vogels in mijn leven

Gisteravond zag ik een mooie betekenisvolle film ‘PenquinBloom’ op Netflix.

Het verhaal gaat over een gezin wiens leven na een ongeluk van de moeder totaal verandert. De gevoelens van een ieder mooi in beeld gebracht. En dan de komst van een vogel in hun leven.

Wat wil deze ekster dit gezin leren?

De ekster vraagt je om te ontwaken en verbinding te maken met je eigen kennis en wijsheid. Voel en vertrouw op jouw intuïtie. Je kunt vertrouwen en leren luisteren naar jouw innerlijke stem. Vervolgens zul je actie moeten nemen in de richting die je wordt aangewezen. Je ontvangt inzicht in jouw gaven en krijgt de kans deze verder te ontwikkelen. Ook het op een zorgvuldige en zuivere manier gebruik maken van je gaven hoort bij jouw reis. Zet je krachten en talenten alleen in waar nodig. Als je verantwoordelijk en effectief met je krachten omgaat, kun je je wensen verwezenlijken.

Zo lag er op 6 december 2020 een gemerkte kerkuil dood op de grond op onze veranda. Die nacht had ik ook een klap gehoord maar dit niet thuis kunnen brengen. Wat lag hij er mooi bij, vorstelijk.

Als de uil in je leven verschijnt, let dan ook op dat er een verandering op komst is. Het kan zijn dat je op het punt staat een aantal hardnekkige patronen los te laten, een situatie die je niet langer dient of iets moois in je leven oproept.

Bijzondere betekenis!

Mijn vader is overleden op 9 september 2018, op de vijftigste verjaardag van mijn partner om 23:50u. Hoe zocht hij het uit. Mijn partners verjaardag heeft altijd een rouwrandje.

Twee dagen voor zijn dood nam ik afscheid. Geen makkelijke opgave om uiteindelijk de slaapkamer uit te lopen en je vader horen zeggen ‘alles komt goed lieverd’.

Ik had hem gevraagd mij een teken te geven als hij daar boven was aangekomen. Nou was mijn vader een nuchter man en geloofde nauwelijks wat ik aan hem vroeg. Hij vroeg mij hoe hij het moest aangeven. Ik zei ‘ik zie nooit een roodborstje in mijn tuin, dus laat je zien als roodborst’.

Sinds een jaar is er een roodborst in mijn leven, in mijn tuin. Zat hij eerst nog op een tak in de boom, zit hij tot voor kort 10cm van mijn raam af. Als onze ogen elkaar ontmoetten, begint hij te kwetteren en ‘kwetter’ ik lekker terug. Met liefde ontvang en geef ik.

Het roodborstje steekt trots en moedig zijn roodkleurige borst vooruit, zodat iedereen hem kan zien. Deze heeft de vorm van een hart. Wat je dus van het roodborstje kunt leren, heeft vooral met liefde te maken. Het roodborstje zou jou leren groeien, veranderen en vol wilskracht en passie te leven vanuit je hart.

Niet iedereen zal je even goed begrijpen, maar dat hoeft ook niet. Het belangrijkste is dat jij jezelf blijft en je hart volgt. Meningen en oordelen zijn overal, het hoort zelfs bij het leven en komt voort uit de onmacht van de ander. Als je dit weet, zul je hier beter mee om kunnen gaan. Het is een teken dat je je hart mag openen voor mooie dingen, meer vanuit jouw liefdevolle hart mag leven en deze liefde mag delen met anderen. Draag jouw rode hart als een sieraad op de borst, net als dit dappere vogeltje. Als het roodborstje ‘tegen ‘t raam tikt’ – tin tin tin – laat je hem er dan in?

Nu was ik afgelopen zaterdag in het Waterloopbos en op het moment dat het mij iets te veel werd, Corona doet ook iets met mij hoor, vloog er op korte afstand van mij een ijsvogel langs. Ik heb adembenemend naar dit vogeltje gekeken, wat een prachtige blauwe kleuren.

Soms is het beter om even in de luwte te blijven, je mond dicht te houden, te observeren en vooral geduld te hebben in welke situatie je je ook bevindt. Een pas op de plaats geeft ruimte voor andere inzichten, een helderdere kijk en het beter in verbinding staan met jouw ZELF als spil tussen hemel en aarde. Voordat jij je ergens mee bemoeit, is het echt vaak de moeite waard om te kijken wat er gebeurt als je dat niet doet.

Daarnaast kun je voor jezelf doelen gesteld hebben, of dingen graag willen, maar als de tijd er nog niet rijp voor is, dan kun je trekken en duwen wat je wilt, maar de deur gaat daarmee echt niet open. Dingen forceren, levert alleen maar niet gewenste of onvolledige uitkomsten op.

Laat dingen eens wat vaker op hun beloop. Heb oneindig vertrouwen dat als jij jouw hoogste goed dient er een beroep op je gedaan wordt om je te laten zien op het juiste moment. Dat dingen/situaties, waarbij de tijd nog niet daar was (het voelt alsof je je in een soort vacuüm of impasse bevindt) en de tandwielen en radartjes zijn vastgeslagen, op het juiste moment ineens weer gaan draaien. Vergeet niet, lief mens, een klok loopt altijd vooruit. Luister naar het tikken in jouw innerlijke ZIJN en accepteer het NU, zoals het is. Stilstand is geen achteruitgang. Maar stilstaan en het continu bezig zijn met denken wat als dit, wat als dat, en de ja, maars die erop volgen voegen ook niets toe.

Sta stil en laat het los. Leef jouw dag in het NU, doe waar je blij van wordt en denk er niet meer aan. Vertrouw op een goede uitkomst, wat die ook gaat zijn. Dan geef je het universum de kans om dingen zich op de juiste manier te laten manifesteren.

Allemaal mooie en krachtige boodschappen die voor mij zeer van waarde zijn. Ik geloof daar echt in, net als al die repeterende nummers.

Toen ik daar door het Waterloopbos liep, kwam al mijn kwetsbaarheid naar buiten. Voor Corona genoot ik van mijn vrijheid te doen wat ik wilde, dagelijkse me-time van 08.30-14.15 uur. Ik heb die stilte in mijzelf nodig. Niks moeten, niks doen, geen verwachtingen, geen verplichtingen. Stil voor mij uit staren, te voelen, op te laden al kijkend door de lens.

Toen Corona haar intrede deed, was die vrijheid in één klap weg. Ik heb mijn beste beentje voor gezet om met deze omslag om te gaan. Ik merk dat de rek er na bijna een jaar uit is. Mijn linkervoet blijft ook nog steeds pijn doen, was het eerst hielspoor, is het nu een overbelasting van mijn voorvoet.

Ik had deze zaterdagmiddag geclaimd om iets alleen te doen. Iets te doen om mijn energietank te vullen met stilte en liefde voor het moment. Ik schrok van mijn tranen die zo hoog zaten, ze wilden van binnen naar buiten.

En toen, in het meest troebele moment kwam dit mooie vogeltje voorbij en werd mijn hart gevuld met schoonheid en liefde. Ik genoot van dat moment. En ik begreep dat de tijd nog niet rijp was voor alle gedachten in mijn hoofd. Geduld. Het ontvouwt zich vanzelf.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s