Energetisch weekjournaal

Dagelijks volg ik Deborah van Aelst en elke keer denk ik ‘hoe kan ze toch weten hoe ik mij voel?’

Meestal lees ik ‘s ochtends hoe ze de dag door haar bril ziet en ‘s avonds kijk ik of mijn dag zo gegaan is. Ik zal jullie zeggen, dat komt vaak aardig overeen. En voor zovelen met mij.

Iedereen natuurlijk door zijn/haar eigen bril met zijn/haar eigen ervaringen. Ieder met zijn/haar eigen waarheid.

Haar woorden ‘angst voor te weinig liefde’ raakt mij. Vanmorgen reageerde ik op een bericht van medeblogger Thomas.

Ik sprak over de meest onverwachte draai die mijn leven maakte, mijn scheiding na een relatie/huwelijk van 14 jaar. De herinneringen van toen kwamen naar boven.

Van toen en hoe ik de jaren daarna heb overleefd. Hoe die jaren, ook al waren ze pittig, mij hebben laten zien wat er echt toe doet. Hoe ik mijzelf heb leren kennen, mijzelf heb mogen (terug)vinden. Ik ben dankbaar dat ik deze fase heb mogen meemaken.

Angst voor te weinig liefde. Mijn ex-man had al geruime tijd een relatie met een collega en ik had niets in de gaten. Mijn zelfvertrouwen heeft een knauw gekregen en natuurlijk heb ik mijzelf de vraag gesteld ‘ben ik niet goed genoeg voor je?’ Ik was bang niet meer geliefd te zijn/worden om wie ik was.

Zou ik ooit weer liefde mogen ervaren? Zou ik een ander durven te vertrouwen? Ik was bang dat ik er niet meer toe deed.

Ik ben van mijzelf gaan houden, ik nam mijzelf mee uit eten, ik nam mijzelf mee naar mooie oorden en op het moment dat ik gelukkig was met mijzelf, heb ik mijn huidige partner ontmoet.

Mooi om deze gedachten tot mij te laten komen. Laat onderstaande tekst een inspiratie zijn voor je aankomende week. ❤️

Energetisch weekjournaal week 6, 2021

Voor jezelf opkomen. Voor jezelf gaan staan. Je eigen leven poten geven. Jezelf de ruimte geven waar het nodig is. Maar vooral, jezelf toestaan te voelen wat je voelt. Te zeggen wat je te zeggen hebt en weten, dat het waar is. Dat alles wat je voelt, wat je ooit voelde, waar is. Omdat het simpelweg jouw waarheid is. En dat dit altijd zo is geweest.

Het is een week van kracht. Van doorzetten. Van staan. Van wortelen. Jezelf en je eigen poten diep de grond in laten zakken. Want dat je het van vele kanten kunt bekijken lief mens, dat is wel duidelijk. Je kunt het zien vanuit allerlei hoeken en gaten. Vanuit andermans perspectieven. Maar zie je het dan ook nog door jouw eigen bril?

Oh wat heb je zo getwijfeld aan je eigen kunnen. Aan je eigen capaciteiten. Aan je eigen voelen. Vooral dat. En wat heb je geprobeerd jezelf aan te passen. Jezelf veroordeeld voor wat je voelde. Maar er is geen ontsnappen meer aan. Het is meer dan tijd om jezelf de poten te geven die je hebt verdiend in dit leven. Door gewoon jou te zijn. Met alles. Wat het ook is. Wat je ook voelt. Hoe verward je soms nog kan zijn. Het maakt niet uit. De schoonheid zit hem in het feit dat je het allemaal bent.

Er zijn nog wat zaken die de aandacht vragen deze week. Situaties die nog niet zijn afgerond in jou. Die te maken hebben met het verleden. Waarin heb jij je hart gesloten? Wat wilde je niet meer voelen. Waar ben je van weggelopen zonder het de tijd en vooral de kans te geven om het door je heen te laten wegvloeien? Wat maakt dat jij jezelf daarin zo van afgekeerd hebt? Lief mens, wanneer er delen van jou nog niet beseffen dat totale overvloed aanwezig is in de kern van het bestaan. Van jouw bestaan, zal het de hand uitreiken naar buiten toe. Het zal in ieder persoon, in iedere situatie zoekende zijn. We zijn als mens vergeten waar het allemaal vandaan komt. En daarom ben jij hier. Met jouw kennis. Met jouw evolutionaire energie. De kennis die zo aan de oppervlakte aanwezig is maar die nooit echt de kans heeft gehad om poten te krijgen in deze wereld. Tot nu. Dat neemt niet weg dat er ook in jou delen zijn die nog zoekende zijn. Die nog in deze verwarringen leven. Maar omdat jij jezelf al zo’n stevige bodem hebt gegeven de afgelopen jaren kun je steeds beter de grip op jezelf krijgen. De focus weer terug naar binnen laten keren.

Jij, lief mens. Jij bent het. Jij bent het altijd al geweest. De angst voor te weinig liefde is een collectieve angst waarin jij duidelijk verandering aan het aanbrengen bent. Jij bent het, die leeft vanuit de intelligentie van het hart. En waar je eerst de ander voorzag van deze levensbehoefte, ga je dat nu steeds meer terughalen. Jij hoeft je slechts alleen nog maar met jezelf te bemoeien. Wetende dat er altijd meer dan genoeg is van waar je naar zocht. Dat de put nooit leeg zal raken wanneer je vanuit jezelf de ander een reikende hand geeft in plaats van dat jij jezelf volledig afscheid om de ander de totale ruimte te geven. 

Prachtig, mooi bijzonder mens. Steeds meer ga je zien, dat de ander die een rol heeft gespeeld in jouw leven, die jou telkens er op wees waar jouw pijn zat, je wees op waar jij in de verwarring zat. Waarin je dacht dat er niet genoeg was. Waarin je dacht dat het nodig was om van buiten te halen. Jij gaat steeds meer jouw ruimte nemen door de ruimte in jezelf te vullen met jou. De kracht, de oneindige liefde, vrede en plezier die je bezit, zal zijn wortels diep in moeder aarde vestigen. Zodat elke voetstap die je achterlaat. de herinneringen hieraan wakker maakt in elk hart die langs dit pad komt.

3 reacties Voeg uw reactie toe

    1. VanNoorden68 schreef:

      Dank je, past mooi bij jouw verhaal

      Like

      1. Dat absoluut!

        Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s